#slider { width: 100%; }

Porady,informacje

Poniżej przedstawiamy wiele ciekawych zagadnień-zapraszamy do lektury.

Pompa ciepła – pewne i niedrogie ogrzewanie.

 

Dlaczego dokonując wyboru systemu grzewczego warto wziąć pod uwagę pompę ciepła? Argumenty, które mogą przemówić za jej wyborem są następujące: pompa ciepła nie wymaga odprowadzania spalin, gdyż ich nie produkuje, zapewnia niedrogie ogrzewanie na długie lata, a ciepło wyprodukowane przez pompę jest ekologiczne. Ponadto pompy ciepła są coraz tańsze.

 

 

 

Określenie czy zakup pompy ciepła jest opłacalną inwestycją w porównaniu z kotłem na takie lub inne paliwo jest zawsze zależne od aktualnych cen danego paliwa. Może również zależeć od tego, czy istnieje możliwość uzyskania dofinansowania do zakupu urządzenia (niższe koszty inwestycyjne) i czy będzie możliwość korzystania z niższej taryfy opłat za energię elektryczną dostarczoną do zasilania pompy ciepła (jeszcze niższe koszty eksploatacji). Z pewnością, do rozważenia zakupu omawianego urządzenia należy zachęcać osoby, które w perspektywie najbliższych lat nie mogą liczyć na doprowadzenie do ich posesji przyłącza gazu ziemnego, a z drugiej strony chcieliby ogrzewać dom urządzeniem bezobsługowym. Warto też podkreślić to, że brak spalania skutkuje brakiem zanieczyszczeń, które obniżają żywotność urządzenia grzewczego. Wynika z tego fakt, iż pompa ciepła będzie z reguły produktem trwalszym i bardziej niezawodnym niż większość innych urządzeń grzewczych.

Pompa ciepła – rosnąca popularność urządzeń korzystających z odnawialnych źródeł energii

Ceny paliw kopalnych wciąż rosną i będą nadal rosły. Wynika to między innymi z faktu, iż ich pokłady są coraz głębiej położone, co z kolei powoduje konieczność ponoszenia coraz większych kosztów na ich wydobycie. Dlatego też, z jednej strony w technice kotłowej pojęcie tzw. biopaliw zaczyna nabierać zupełnie innego znaczenia, z drugiej zaś pompa ciepła i inne urządzenia, które pozyskują ciepło nie wymagające spalania paliw, stają się z każdym dniem coraz bardziej popularne.

Koszty zakupu pomp ciepła

Pod względem kształtowania się cen oferowanych produktów, pompa ciepła nie różni się od innych droższych dóbr, które nabywają tzw. konsumenci. Ceny tych urządzeń systematycznie maleją. Pompa ciepła już dawno przestała być towarem ekskluzywnym, który zakupić mogli tylko najbogatsi. Obecnie większość osób, które stać na budowę domu, może sobie również pozwolić na zastosowanie tego nowoczesnego systemu ogrzewania.

Dlaczego pompa ciepła jest bezsprzecznie urządzeniem przyjaznym środowisku?
Przemawia za tym kilka faktów:
– Pompa ciepła korzysta z czystej energii zgromadzonej w gruncie, wodzie lub powietrzu.
– Pompa ciepła nie produkuje spalin.
– Pompa ciepła zużywa mniej energii elektrycznej niż kocioł (piec) elektryczny.
– Spaliny z elektrowni (dostarczającej zasilanie do pompy) są odsiarczane i odpylane.

 

Oczywiście można pompie ciepła zarzucić, że wymaga zasilania energią elektryczną, która w polskich warunkach powstaje przede wszystkim ze spalania węgla. Jednakże należy tu podkreślić, że dla zasilenia pompy ciepła potrzeba spalić znacznie mniej węgla niż dla kotła (pieca) elektrycznego oraz – mniej niż spala się wprost w kotle węglowym. Poza tym, pozyskanie energii elektrycznej w skali elektrowni węglowej to nie tylko spalanie wspomnianego paliwa ale również instalacje odsiarczania i odpylania spalin, a więc większe możliwości zadbania o środowisko naturalne.

Pompa ciepła – istotne rozważania

Biorąc pod uwagę, że jednym z najważniejszych założeń, którym w najbliższych latach mają sprostać kraje Unii Europejskiej (w tym również: Polska), jest znaczne zwiększenie udziału energii odnawialnej w ogólnym bilansie energetycznym każdego z tych krajów, nie pozostaje im nic innego, jak właśnie promowanie pomp ciepła i innych tego typu rozwiązań. Błędem jest popadanie w skrajność i rozważanie zawsze, czy pompa może być jedynym źródłem ciepła, czy też należy pomyśleć o innym urządzeniu grzewczym. Dlaczego, jeśli dostępny obszar terenu nie jest wystarczający do wykonania odwiertów dla wcześniej dobranej pompy ciepła, nie dobrać mniejszego urządzenia, a dopiero brakującą moc uzupełnić kotłem? Dlaczego, jeśli potrzebne są wyższe temperatury, niż te, które może zapewnić pompa ciepła, nie pozwolić jej wstępnie ogrzać wody grzewczej, a dopiero później wprowadzić tę wodę do kotła celem dogrzania.

 

Na zakończenie warto podkreślić, że pompa ciepła może być stosowana do ogrzewania zdecydowanej większości obiektów. Ważne jest tylko, aby wykonując koncepcję projektową rozważyć, czy nie będzie ona potrzebowały wsparcia, na przykład: kotła. Ponadto, dla projektanta podczas jego pracy najważniejsze powinno być dobro przyszłego użytkownika instalacji, jak również środowiska naturalnego.


Autor: redakcja kotly.pl

Kocioł kondensacyjny – co warto o nim wiedzieć?

 

Decydując się na montaż lub wymianę kotła gazowego na nowy, warto rozważyć wybór urządzenia kondensacyjnego. Kocioł kondensacyjny jest energooszczędny i bezobsługowy. Technika kondensacji zwiększa efektywność urządzenia gazowego, obniża koszty eksploatacji i zmniejsza obciążenie środowiska naturalnego szkodliwymi substancjami.

 

 

1. Dzięki technice kondensacji kocioł kondensacyjny wykorzystuje nie tylko ciepło wytwarzane podczas spalania gazu, ale również ciepło zawarte w spalinach, które w przypadku tradycyjnych kotłów (nie kondensacyjnych) ulatuje przez komin.
Kotły kondensacyjne Viessmann wyposażone są w wymienniki ciepła Inox-Radial wykonane ze nierdzewnej stali szlachetnej, które przed odprowadzeniem spalin do komina schładzają je do tego stopnia, że zawarta w nich para wodna ulega kondensacji, a uwolnione w ten sposób ciepło odprowadzane jest dodatkowo do systemu grzewczego. Dzięki temu są bardzo energooszczędne – maksymalnie wykorzystują paliwo gazowe.

2. Technika kondensacji sprawia, że kocioł kondensacyjny pracuje ze znacznie wyższą sprawnością niż tradycyjny kocioł gazowy (dochodzi ona nawet do 110%). Wysoka sprawność kotłów kondensacyjnych przekłada się ona na większe oszczędności paliwa i mniejsze rachunki za ogrzewanie.

3. Spalanie każdego paliwa wymaga dostarczenia do komory spalania powietrza. Kotły kondensacyjne wyposażone są w zamkniętą komorę spalania, do której powietrze doprowadzane jest z zewnątrz budynku odpowiednim przewodem. Dzięki temu kocioł kondensacyjny jest urządzeniem całkowicie bezpiecznym w użytkowaniu. Zamknięta komora spalania eliminuje bowiem ryzyko wypływu spalin do pomieszczeń na skutek odwrotnego ciągu spalinowego oraz zasysania spalin z otwartych palenisk (np. kominka).

 

4. Kotły kondensacyjne Viessmann oferowane są jako urządzenia stojące i wiszące, w tym kotły kompaktowe, które w swej obudowie mieszczą dodatkowo zasobnik wody użytkowej. Taki kocioł kondensacyjny sprawdzi się w sytuacji, gdy nie dysponujemy odpowiednią ilością miejsca do zamontowania kotła gazowego oraz osobnego zasobnika c.w.u.

5. Kocioł kondensacyjny bardzo dobrze współpracuje z ogrzewaniem podłogowym, uważanym za bardzo korzystny sposób ogrzewania pomieszczeń z uwagi na przekazywania ciepła w większości przez promieniowanie i odpowiedni rozkład temperatury we wnętrzu.

6. Kocioł kondensacyjny można zamontować w pomieszczeniu innym niż kotłownia – np. w łazience, garderobie czy w kuchni – w ciągu szafek wiszących. Nie trzeba więc wygospodarowywać osobnego pomieszczenia w domu na kotłownię.

7. Decydując się na ogrzewanie domu kotłem kondensacyjnym już na etapie jego projektowania można zrezygnować z budowy komina spalinowego. Przewody powietrzno-spalinowe, którymi powietrze świeże doprowadzane jest do kotła, a spaliny są z niego usuwane mogą wyprowadzone przez ścianę budynku. Brak konieczności budowy komina zredukuje koszty budowy domu.

8. Zastosowanie systemu automatyki sprawi, że kocioł kondensacyjny będzie pracował z największą efektywnością. Najlepsze efekty przynosi użycie regulatora pogodowego, który dostosowuję pracę kotła do aktualnych warunków zewnętrznych.

9. Dobrym uzupełnieniem domowej instalacji bazującej na kotle kondensacyjnych będą kolektory słoneczne. Urządzenia te mają za zadanie wspierać lub zastępować kocioł kondensacyjny w produkcji energii cieplnej, która jest wykorzystywana do ogrzewania wody użytkowej. Ich zastosowanie przyniesie więc dodatkowe oszczędności na kosztach ogrzewania. Decydując się wymianę starej instalacji grzewczej na wysokowydajne kotły kondensacyjne współpracujące z techniką solarną użytkownicy końcowi mogą zaoszczędzić nawet do 25% energii.


 

Wentylacja z odzyskiem ciepła w modernizowanym domu

 

W modernizowanym budynku czasem trudno jest znaleźć odpowiednie miejsce na typowy rekuperator, czyli urządzenie na którym bazuje wentylacja z odzyskiem ciepła. Również rozprowadzenie tradycyjnych przewodów wentylacyjnych może być skomplikowane i pracochłonne. W takich sytuacjach rozwiązaniem jest system wentylacji Viessmann dedykowany dla modernizowanych budynków.

 

 

Wentylacja z odzyskiem ciepła w modernizowanym domu może być wykonana w oparciu o typowy rekuperator Vitovent 300/300-W lub Vitovent 300-C, który potrzebuje niewiele miejsca. Za pomocą przewodów wentylacyjnych o średnicy zewnętrznej tylko 63 mm, bez problemurozprowadzimy instalację do wentylowanych pomieszczeń. Jeśli nie chcemy lub nie mamy możliwości ukrycia kanałów wentylacyjnych  najlepszym rozwiązaniem będzie rekuperator Vitovent 200-D.

Wentylacja z odzyskiem ciepła bez kanałów wentylacyjnych

Rekuperator Vitovent 200-D zapewnia miejscową wentylację wybranego pomieszczenia, w którym się znajduje. Nie potrzebne są tutaj kanały i przewody wentylacyjne. Przy maksymalnej wydajności powietrza do 55 m³/h, zapewnia odpowiednią wentylację mechaniczną pomieszczenia o powierzchni ok. 25 m². Po zabudowaniu w ścianie domu, wystarczy podłączyć rekuperator do prądu i uruchomić centralę.

 

Za pomocą centrali wentylacyjnej Vitovent 200-D można łatwo kontrolować jakość powietrza w wybranych pomieszczeniach, np.: w sypialni, salonie, kuchni czy łazience. Wysoka sprawność odzysku ciepła – do 90% – skutecznie zatrzymuje ciepło w domu, obniżając koszty ogrzewania świeżego, napływającego do wnętrz powietrza.
Rekuperator wyposażony jest w sterownik z wyświetlaczem, ochronę przeciw zamarzaniu, filtry powietrza: dolotowego F7 (wychwytujący np. pyłki roślin) oraz usuwanego G4 i nie wymaga podłączenia do kanalizacji. Użytkownik ma do dyspozycji 4 lub 7 trybów pracy z regulowaną intensywnością wymiany powietrza.
Dla jeszcze większego komfortu rekuperator można wyposażyć dodatkowo w włącznik bezprzewodowy i czujnik do sterowania wentylacją na podstawie jakości powietrza w pomieszczeniu – czujnik CO2lub wilgotności. Za pomocą jednego włącznika można sterować pracą kilku central Vitovent 200-D, jak również sterować jednym urządzeniem wentylacyjnym za pomocą trzech włączników.

 

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_3_1e.jpg Wentylacja z odzyskiem ciepła z zastosowaniem rekuperatora Rekuperator Vitovent 200-D

Wentylacja z odzyskiem ciepła z zastosowaniem rekuperatora Rekuperator Vitovent 200-D

 

Wentylacja z odzyskiem ciepła – rekuperator na niewielką powierzchnię

Rekuperator Vitovent 300-C ma wysokość całkowitą tylko 198 mm i łatwo można go schować w podwieszonym suficie, na przykład w przedpokoju, lub powiesić na ścianie np. w spiżarni. Wydajność urządzenia do 150 m³/h wystarcza do komfortowej wentylacji powierzchni mieszkalnej od 65 do 90 m². Centrala wentylacyjna Vitovent 300-C odzyskuje do 89% ciepła zawartego w powietrzu usuwanym z pomieszczeń. Skuteczny system filtracji oczyszcza powietrze nawiewane z alergenów i substancji szkodliwych. Stwarza łagodny klimat w pomieszczeniach, przyjazny również dla alergików.
Vitovent 300-C jest urządzeniem zdalnie sterowanym, co umożliwia jego komfortową obsługę z dowolnego miejsca w domu lub mieszkania.

 

 

Kanały wentylacyjne

Uzupełnieniem oferty Viessmann dla modernizowanych budynków jest system przewodów wentylacyjnych z tworzywa o średnicy zewnętrznej 63 mm i 200 mm. Umożliwia on wykonanie kompletnej instalacji wentylacji, którą można łatwo ukryć np. w stropach lub podwieszanych sufitach pod płytami gipsowo-kartonowymi. System szybkiego łączenia sprawia, że wentylacja z odzyskiem ciepła może być wykonana bez użycia skomplikowanych narzędzi i z gwarancją szczelności połączeń.

 

Decydując się na kanały wentylacyjne Viessmann zyskuje nie tylko instalator. Również użytkownik instalacji może czerpać korzyści z codziennej eksploatacji, do których zalicza się:

  • brak przenoszenia się dźwięków pomiędzy pomieszczeniami przez kanały wentylacyjne,
  • czyste powietrze – kanały posiadają własności antystatyczne, antybakteryjne i można je łatwo czyścić, 
  • oszczędność przestrzeni oraz brak mało estetycznych obudów kanałów wzdłuż sufitów w pomieszczeniach; 

– wysoką trwałość – rury nigdy nie będą korodowały.
W połączeniu z płaskim rekuperatorem Vitovent 300-C wentylacja z odzyskiem ciepła możne być całkowicie niewidoczna.

 

Wymiana kotła tradycyjnego na kondensacyjny 
 
 Kotły kondensacyjne, podobnie jak tradycyjne, mogą ogrzewać wodę zasilającą ogrzewanie domu nawet do temperatury 80°C. Pod tym względem mogą zastąpić praktycznie każdy starszy lub kilkuletni kocioł gazowy. Tak wiec, wymiana kotła na nowy kondensacyjny nie wymaga przerabiania istniejącej instalacji grzejnikowej. Chyba że jest to konieczne ze względu na wiek i kiepski stan instalacji.  

Im niższa temperatura wody powracającej z instalacji centralnego ogrzewania do kotła kondensacyjnego, tym pracuje on z wyższą sprawnością (oszczędniej zużywa gaz). Ale, nawet z grzejnikami zaprojektowanymi na „normalną” temperaturę wody grzewczej kocioł kondensacyjny przez zdecydowanie większą część okresu grzewczego będzie pracował oszczędniej od tradycyjnego kotła (za sprawnością ponad 100%).
Kotły kondensacyjne doskonale sprawdzą się również w instalacjach o dużej pojemności wody, np. z rurami o dużej średnicy, gdzie wiszące kotły tradycyjne mogą mieć z tym problem. Wymiana kotła tradycyjnego na kondensacyjny nie jest więc problemem.

Wymiana kotła – drobne przeróbki

Nowoczesne kotły kondensacyjne zawierają niemal cały osprzęt kotłowni, jak pompę, naczynie przeponowe, a nawet mogą mieć zabudowany zbiornik wody użytkowej. Wymiana starego kotła na nowy kondensacyjny może wiec wymagać pewnych przeróbek w kotłowni – usunięcie starych pomp, zbiornika ciepłej wody i zbędnego orurowania.
Przy wymianie tradycyjnego kotła gazowego na kondensacyjny, zmiany może wymagać sposób odprowadzenia spalin i doprowadzenia powietrza do kotła.
Stare kotły gazowe najczęściej mają otwartą komorę spalania – kocioł pobiera powietrze z pomieszczenia, w którym się znajduje, a rura odprowadzająca spaliny może mieć średnicę ponad 130 mm. Kotły kondensacyjne mają zamkniętą komorę spalania – mogą pobierać powietrze bezpośrednio z zewnątrz budynku. W rurze odprowadzającej spaliny panuje nadciśnienie, dlatego nie można bezpośrednio wykorzystać istniejącego wkładu spalinowego.

Wymiana kotła a odprowadzanie spalin

Spaliny z kotłów kondensacyjnych najczęściej odprowadzane są na zewnątrz budynku rurą ze stali nierdzewnej o średnicy 60 lub 80 mm. Taką rurę łatwo można włożyć do starej spalinowej. Wówczas rurą wewnętrzną odprowadzane są spaliny, a przestrzenią między spalinową a starą, pobierane jest powietrze z zewnątrz budynku do kotła. W tym przypadku, jedynie odcinek łączący kocioł z kominem należy wykonać w systemie rura w rurze. Oczywiście, jest to tylko jeden z możliwych sposobów odprowadzenia spalin z kotła kondensacyjnego.
Jeśli obecny kocioł pracuje z zamkniętą komorą spalania to prawdopodobnie, bez większych przeróbek będzie można wykorzystać istniejący system spalinowy dla nowego kotła kondensacyjnego


Autor: redakcja kotly.pl

Ogrzewanie podłogowe czy grzejniki?

 

Ogrzewanie podłogowe jest ogrzewaniem płaszczyznowym – grzejnikiem jest cała powierzchnia podłogi. Różni się od ogrzewania grzejnikowego głównie niższymi temperaturami wody grzewczej, sposobem oddawania ciepła, niższymi kosztami ogrzewania oraz zapewnia wyższy komfort w ogrzewanych pomieszczeniach. Ogrzewanie podłogowe można również wykorzystać do chłodzenia budynku w lecie.

 

 

Porównując ogrzewanie podłogowe z grzejnikami warto uwzględnić m.in. koszty ogrzewania, komfort cieplny, wydajność i regulację oraz trwałość.

Ogrzewanie podłogowe czy grzejniki – koszty ogrzewania

Ogrzewanie podłogowe. Jest ogrzewaniem niskotemperaturowym, do zasilania ogrzewania podłogowego wystarcza woda grzewcza o temperaturze ok. 40°C, maksymalnie może wynosić 60°C. Niska temperatura wody grzewczej sprawia że jest to idealny sposób ogrzewania pompą ciepła, kotłem kondensacyjnym, kolektorami słonecznymi – ogrzewanie podłogowe zapewnia najwyższą sprawność źródła ciepła, tym samym niskie koszty ogrzewania.
Duża powierzchnia „grzejnika” podłogowego i sposób oddawania ciepła pozwala na obniżenie temperatury w pomieszczeniu o 1 do 2°C bez pogorszenia komfortu cieplnego. Zapewnia to oszczędność energii na poziomie 6 do 12% w ciągu roku.

Grzejniki. Najczęściej dobierane są dla temperatury wody grzewczej na ich zasilaniu wynoszącej ok. 70°C. Mają wówczas stosunkowo małe rozmiary. Grzejniki również mogą współpracować z pompą ciepła, kotłem kondensacyjnym, ich sprawność będzie niższa niż przy niskotemperaturowym ogrzewaniu podłogowym. Grzejniki mogą również pracować przy niskiej temperaturze wody grzewczej. Jednak, im niższa temperatura wody grzewczej tym grzejnik będzie większy lub trzeba będzie zastosować kilka grzejników w danym pomieszczeniu, co podnosi koszty inwestycyjne.

Ogrzewanie podłogowe czy grzejniki – komfort cieplny

Ogrzewanie podłogowe. W pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym rozkład temperatury jest zbliżony do idealnego – optymalnego dla komfortu człowieka. Temperatura podłogi jest równomierna na całej powierzchni i nie przekracza 26 do 29°C w strefie stałego przebywania oraz 31 do 35°C w łazienkach i strefach brzegowych (fragmentach podłogi pod dużymi przeszkleniami np. drzwiami tarasowymi) – w salonie, pokojach podłoga jest tylko lekko ciepła. Najwyższa temperatura występuje przy podłodze ogrzewając nogi a najniższa pod stropem.
Ogrzewanie podłogowe ogrzewa pomieszczenie w 70% przez promieniowanie cieplne, a jedynie w 30% przez konwekcję (przepływ powietrza). Sposób przekazywania ciepła i niska temperatura podłogi zapobiegają cyrkulacji kurzu w pomieszczeniu, która jest znikoma przy ogrzewaniu podłogowym.

 

Grzejniki. W odróżnieniu od podłogówki, grzejniki znaczną część ciepła oddają przez konwekcję – przepływające przez grzejnik powietrze nagrzewa się a następnie rozchodzi się po pomieszczeniu ogrzewając je. Ogrzewanie pomieszczenia przez przepływające w nim powietrze może powodować zwiększoną cyrkulację kurzu.
Grzejniki członowe (żeliwne i stalowe) przekazują ciepło w 85 do 90% przez konwekcję, a tylko do 15% przez promieniowanie.
Grzejniki konwektorowe (tzw. konwektory) przekazują ciepło praktycznie wyłącznie przez konwekcję
Grzejniki aluminiowe oddają ciepło głównie przez konwekcję, jedynie od 4 do 8% przez promieniowanie.
Grzejniki płytowe znaczną część ciepła przekazują do pomieszczenia przez promieniowanie – do ok. 35%, pozostałe ciepło oddają przez konwekcję.

Dla alergików

Ogrzewanie podłogowe. Minimalne zawirowania powietrza w pomieszczeniu z ogrzewaniem podłogowym nie powodują unoszenia kurzu chroniąc drogi oddechowe.

Grzejniki. W zależności od rodzaju grzejników zawirowania powietrza mogą być znaczne co może powodować zwiększoną cyrkulację kurzu, np. w przypadku grzejników konwektorowych.

Aranżacja pomieszczenia

Ogrzewanie podłogowe. W tym przypadku grzejnikiem jest cała powierzchnia podłogi – nie widać rur i innych elementów instalacyjnych, nie zajmują one miejsca co pozwala na swobodną aranżację pomieszczenia.

Grzejniki. Grzejnik jest widoczny. Chcąc dopasować go do aranżacji pomieszczenia należy dobrać grzejnik o odpowiednich wymiarach, kolorze, jakości wykonania i odpowiednim sposobie podłączenia do instalacji.

Ogrzewanie podłogowe czy grzejniki – wydajność cieplna i regulacja

Ogrzewanie podłogowe. Wymaga większej staranności przy projektowaniu i wykonaniu, tak aby „grzejnik” podłogowy dostarczył odpowiednią ilość ciepła i temperatura powierzchni podłogi w danym pomieszczeniu nie przekraczała dopuszczalnych wartości.
Ogrzewanie podłogowe charakteryzuje się dużą bezwładnością cieplną, dlatego największy komfort zapewnia regulacja pogodowa, która dostosowuje moc grzewczą podłogówki w zależności od temperatury na zewnątrz budynku. Ogrzewanie podłogowe można również wyposażyć w dodatkowy system regulacji temperatury, np. termostat, który mierzy temperaturę w danym pomieszczeniu i jeśli jest za wysoka „wyłącza” ogrzewanie podłogowe.

Grzejniki. Można powiedzieć, że grzejniki są łatwiejsze do zaprojektowania i wykonania. Jeśli dobierzemy za duży grzejnik to łatwo obniżymy jego wydajność grzewczą przykręcając głowicę termostatyczną. Grzejniki mają małą bezwładność cieplną i dlatego mogą szybciej reagować na zmieniającą się temperaturę w pomieszczeniu.

 

 

Wykończenie podłogi

Ogrzewanie podłogowe. Już na etapie projektowania ogrzewania podłogowego konieczne będzie ustalenie rodzaju wykończenia podłogi. Materiały posadzkowe w różny sposób przewodzą ciepło dlatego może być konieczne np. zmniejszenie odstępu układania rur podłogówki aby zwiększyć jej wydajność cieplna. Najlepiej przewodzą ciepło materiały ceramiczne i kamień, trudniej panele podłogowe i parkiet.

Grzejniki. Rodzaj wykończenia podłogi nie ma znaczenia dla ogrzewania grzejnikami.

Trwałość i niezawodność

Ogrzewanie podłogowe. Głównym elementem ogrzewania podłogowego są rury grzewcze zatopione w wylewce betonowej. Ich trwałość wynosi minimum 50 lat. Najczęściej stosowane są rury z tworzyw sztucznych np. system ViPEX firmy Viessmann – maksymalna temperatura pracy: 95°C; maksymalne ciśnienie robocze: 10 bar (ciśnienie w instalacji grzewczej podczas jej normalnej pracy wynosi ok. 2 bar, a nie przekracza 3 bar)

Grzejniki. Trwałość grzejników zależy od materiałów z jakich zostały wykonane, jakości ich wykonania i jakości wody grzewczej. Tutaj również instalację wykonuje się najczęściej z rur z tworzyw sztucznych prowadzonych w posadzkach, bruzdach ściennych czy po wierzchu ścian pod listwami maskującymi. W przypadku instalacji mieszanych – ogrzewanie grzejnikowe i podłogowe, można zastosować system rur ViPEX (jeden rodzaj rury w instalacji grzejnikowej i podłogowej 

 

Twarda woda w domu – jak rozwiązać ten problem?  
 
 Twarda woda to problem występujących w wielu domach – zarówno tych, do których woda dostarcza jest z sieci wodociągowej, jak i tych podłączonych do własnego ujęcia. Oznaką świadczącą o tym, że mamy do czynienia z twardą wodą jest uporczywy osad pojawiający się na bateriach w łazience i kuchni czy gromadzący się w czajniku. Twarda woda to jednak nie tylko problem nieestetycznych, trudnych do usunięcia osadów kamiennych. Może ona powodować m.in. podrażniania skóry oraz przyspieszone zużycie urządzeń, np. pralek czy kotłów grzewczych. Aby uporać się z twardą wodą, warto zainwestować w domową stację uzdatniania.  

 

To, czy woda jest twarda czy miękka zależy od stężenia, jakie osiągają rozpuszczone w niej pierwiastki chemiczne, takie jak magnez czy wapń. Im ich stężenie jest wyższe, tym woda jest twardsza. Wyróżniamy kilka poziomów twardości wody. Za wodę miękką uznaje się tą zawierającą 100-200 miligramów węglanu wapnia (CaCO3) na decymetr sześcienny. Woda średnio-twarda zawiera 200-350 mg CaCO3/dm³, woda twarda zawiera 350-500 mg CaCO3/dm³, zaś z bardzo twardą wodą mamy do czynienia, jeśli stężenie CaCO3 jest wyższe niż 550 mg/dm³.

Twarda woda – wpływ na skórę i włosy

Twarda woda oddziałuje negatywnie na kondycję naszej skóry oraz włosów. Mycie w twardej wodzie może powodować wysuszenie skóry. Częściej pojawiają się na niej wypryski i inne niedoskonałości, naskórek może się łuszczyć. W przypadku delikatnej cery naczynkowej twarda woda może też bardziej uwydatniać mankamenty skóry. Powoduje ona również, że nasze włosy są sztywne i szorstkie. Źle się układają i stają się matowe. Twarda woda może powodować pojawianie się łupieżu, gdyż wysusza i podrażnia skórę głowy. Sprawia też, że zwiększa się zużycie szamponów, które słabiej się w niej pienią oraz odżywek niezbędnych do odpowiedniego nawilżenia włosów.

Inne negatywne skutki stosowania twardej wody

Twarda woda trudniej zwilża wszelkie powierzchnie w skutek czego trudniej jest za jej pomocą czyścić zabrudzone powierzchnie. Osłabia działania środków piorących i innych detergentów, powodując, że ich zużycie jest większe. Wyprane w twardej wodzie ubrania są bardziej sztywne, materiały mniej przyjemne w dotyku.
Skutkiem użytkowania twardej wody jest także przyspieszone zużycie urządzeń, w szczególności cieplnych – kotłów grzewczych, ale także grzałek w pralkach czy zmywarkach. Powoduje ona zarastanie kamieniem kotłowym rur, wymienników, kotłów, zaworów mieszających, podgrzewaczy wody użytkowej, baterii łazienkowych, zaworów kulowych i w efekcie zmniejszenie ich sprawności. Może też prowadzić do uszkodzenia i zniszczenia urządzeń.

Jak sprawdzić twardość wody?

Jeśli woda pitna dostarczana jest do domu z sieci wodociągowej informację na temat jej jakości, w tym twardości, możemy uzyskać od lokalnego dostawcy wody (zarządcy sieci wodociągowej).
Gdy woda czerpana jest z indywidualnego ujęcia jej twardość możemy sprawdzić samodzielnie za pomocą kropelkowego testera twardości wody lub testera paskowego (dzięki niemu oprócz twardości wody można sprawdzić również zawartość chloru oraz odczyn pH). Możemy też pobraną próbkę przekazać do badań laboratoryjnych.

Domowa stacja uzdatniania – ratunek dla twardej wody

Aby rozwiązać problem twardej wody w domu poleca się stosowanie stacji uzdatnia wody, jak Aquahome firmy Viessmann. Twarda woda przepływają przez znajdujące się wewnątrz stacji specjalne złoże staje się miękka. Usuwane są z niej składniki odpowiedzialne za twardość. Różnica w jakości wody jest zauważalna niemal natychmiast.
Zmiękczacz Aquahome jest urządzeniem zautomatyzowanym, praktycznie nie wymaga naszej obsługi. Po uzdatnieniu określonej ilości wody złoże automatycznie poddane jest procesowi czyszczenia – tzw. regeneracji roztworem soli. Jedynie raz na jakiś czas (zwykle raz na kilka miesięcy) należy uzupełniać go solą w tabletkach. Stacja uzdatniania wody jest także prosta w montażu. Wystarczy dostęp do głównego zaworu zimnej wody, gniazdka elektrycznego i odpływu do kanalizacji.

 

Zmiękczenie wody przez stosowanie stacji uzdatniania wody Aquahome powoduje, że:

  • urządzenia AGD mające kontakt z wodą, takie jak pralka, zmywarka, czajnik itp. służą dłużej, a koszty ich utrzymania są niższe
  • wanna, kabina prysznicowa, armatura i sanitariaty nie pokrywają się osadem z kamienia
  • wydatki na środki piorące, czyszczące i myjące są zredukowane
  • rachunki za energię są niższe przynajmniej o 10%
  • skóra jest zdrowsza i gładsza
  • włosy są czystsze, bardziej lśniące i aksamitne w dotyku
  • oszczędzamy czas, ponieważ sprzątanie z wodą miękką jest łatwiejsze
  • chronimy środowisko naturalne zużywając znacznie mniej detergentów
  • tkaniny dłużej zachowują trwałość i intensywne kolory

Więcej informacji na temat urządzeń do uzdatniania wody znaleźć można na stronie http://aquahome.pl/

 

Koszty ogrzewania domu – co warto wiedzieć?

 

Koszty ogrzewania domu są jednym z najważniejszych, a często najważniejszym kryterium wyboru sposobu ogrzewania nowego jak i modernizowanego domu czy mieszkania. Warto więc wiedzieć, co wpływa na ich wysokość.

 

 

Każdy budynek potrzebuje określonej ilość ciepła, aby w całym okresie grzewczym zapewnić przebywającym w nim osobom komfortową temperaturę. Niezbędna ilość ciepła zależy m.in. od powierzchni ogrzewanej budynku, izolacji cieplnej przegród zewnętrznych (ścian, okien, stropów, dachu), rodzaju i skuteczności wentylacji pomieszczeń, liczby mieszkańców i zapotrzebowania na ciepłą wodę użytkową. Wymagana ilość energii grzewczej zależy również od temperatury zewnętrznej – im jest ona niższa, tym więcej ciepła będziemy potrzebować, aby ogrzewanie domu było skuteczne, czyli zapewniało nam odpowiedni komfort cieplny.

Koszty ogrzewania domu a zapotrzebowanie na ciepło budynku

Koszty ogrzewania domu uzależnione są od zapotrzebowania na ciepło budynku, które określane jest w kWh. W zależności od standardu energetycznego budynku zapotrzebowanie to może wynosić:

  • 170 – 200 kWh/m² powierzchni ogrzewanej budynku, w przypadku starszych nieocieplonych domów
  • 140 – 160 kWh/m², w przypadku starszych ale ocieplonych domów
  • 80 – 120 kWh/m², w przypadku domów budowanych obecnie
  • 50 – 70 kWh/m², w przypadku domów o podwyższonym standardzie energetycznym (domy energooszczędne)
  • 10 – 15 kWh/m², w przypadku domów pasywnych

I tak, dla przykładu: zapotrzebowanie na ciepło starszego ocieplonego domu o powierzchni ogrzewanej 160 m² może wynieść aż 24.000 kWh/rok (160 m² x 150 kWh/m² = 24.000 kWh/rok).
Zapotrzebowanie na ciepło domu budowanego obecnie o powierzchni 160 m² może wynieść 14.000 kWh/rok (140 m² x 100 kWh/m² = 16.000 kWh/rok).

Koszty ogrzewania domu

O kosztach ogrzewania domu decyduje jego zapotrzebowanie na ciepło oraz rodzaj źródła ciepła. Wybierając rodzaj paliwa, którym będzie ogrzewany dom, warto prześledzić jak zmieniały się jego ceny w ostatnich latach i w jakim stopniu jego cena podatna jest na warunki polityczne i gospodarcze na świecie.

Dla porównania różnych źródeł ciepła, można posłużyć się cenami jednostkowymi (zł/kWh), które uwzględniają również sprawność poszczególnych urządzeń grzewczych:

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_2_e0.jpg koszt_1_kWh

 

Znając zapotrzebowanie budynku na ciepło (kWh/rok), mnożąc je przez cenę jednostkową wybranego paliwa lub paliw uzyskamy szacunkowe koszty ogrzewania domu.

Przykładowo, dla nowego domu o powierzchni ogrzewanej 160 m² i w miarę dobrej izolacji cieplnej, o zapotrzebowaniu na ciepło 110 kWh/m², koszty jego ogrzewania mogą wyglądać następująco:

– zapotrzebowanie na ciepło: 160 m² x 110 kWh/m²·rok = 17.600 kWh/rok, tyle ciepła muszą oddać grzejniki do pomieszczeń, a więc od sprawności źródła ciepła będzie zależało zużycie paliwa czy energii

– koszty ogrzewania wyniosą np. dla starego kotła na gaz ziemny: 5.632 zł brutto/rok (17.600 kWh/rok x 0,32 zł/kWh = 5.632 zł brutto/rok) ; dla pompy ciepła: 1760 zł brutto/rok;

Dla pozostałych paliw koszty ogrzewania przedstawia wykres poniżej:

 

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_3_4f.jpg Na wykresie pokazano koszty ogrzewania brutto, czyli tyle ile trzeba zapłacić za paliwo czy energię elektryczną.

Na wykresie pokazano koszty ogrzewania brutto, czyli tyle ile trzeba zapłacić za paliwo czy energię elektryczną.

Wstępne obliczenia kosztów ogrzewania każdego budynku można wykonać za pomocą kalkulatora:
Kalkulator kosztów ogrzewania on-line >>

Uwagi do wykresów:
1. W obliczeniach nie uwzględniono zapotrzebowania na ciepło i kosztów ogrzewania ciepłej wody użytkowej.
2. Przyjęto sprawności eksploatacyjne urządzeń grzewczych (średnioroczne), na podstawie doświadczeń; są one niższe od nominalnych (czyli deklarowanych przez producentów w danych technicznych urządzeń). Na przykład, dla gazowych kotłów kondensacyjnych, przyjęto nie 108÷109%, ale 104%. Kotły na paliwa stałe z uwagi na niskie sprawności pracy szczególnie w okresach przejściowych czy letnich (przy małym zapotrzebowaniu na ciepło), tracą najwięcej na średniorocznej sprawności.
3. Przyjęte do porównania kosztów ogrzewania sprawności źródeł ciepła wynikają z szacunków. Znaczne obniżenie sprawności kotłów na paliwo stałe może wynikać ze stosowania paliwa nie najlepszej jakości i niewłaściwie dobranej mocy kotła do potrzeb cieplnych budynku. Szczególnie w przypadku kotłów na paliwo stałe (węgiel, drewno) zachodzi znaczne obniżenie sprawności w okresie letnim i przejściowych, mające wpływ na sprawność średnioroczną. Obniżenie sprawności kotłów na paliwo stałe następuje wówczas w trybie podgrzewania ciepłej wody użytkowej, gdzie zapotrzebowanie na ciepło występuje sporadycznie w ciągu dnia. Duża pojemność wodna kotłów na paliwo stałe wymusza podgrzanie schłodzonej wody kotłowej (straty rozruchowe), a następnie oddawanie zbędnego ciepła do otoczenia (straty postojowe).
4. Przyjęto ceny paliw i energii elektrycznej (brutto):
– Ceny paliw i energii elektrycznej: stan na lipiec 2014 r.
– Cena gazu ziemnego – rzeczywiste (w zależności od ilości zużywane gazu); wg aktualnych taryf jednego ze sprzedawców należącego do grupy PGNiG (taryfa W-3.6); w analizowanym domu: kocioł starego typu: 2,23 zł brutto/m³ (dla zużycia gazu: 3520 m³/rok), kocioł tradycyjny: 2,26 zł brutto/m³ (dla zużycia gazu: 2.900 m³/rok), kocioł kondensacyjny: 2,29 zł brutto/m³ (zużycie gazu: 2.370 m³/rok)
– Olej opałowy – ceny detaliczne z lipca 2014 r.: 3,74 zł brutto/litr (za: olej-opałowy.pl)
– Gaz płynny – cena gazu płynnego może zmieniać się w ciągu roku i na przestrzeni kilku lat. Cena zakupu zależy również od wybranego dostawcy paliwa. W lipcu 2014 r. średnia cena gazu płynnego w kraju wynosi 3,09 zł/litr (dla dzierżawy zbiornika)
– Węgiel – ceny rynkowe zakupu paliw o potwierdzonej jakości (polscy producenci); „ekogroszek”: 900 zł brutto/tonę, miał: 500 zł brutto/tonę: „kocioł miałowy + bojler elektryczny” – przyjęto, że w okresie ciepłym (5 miesięcy w roku), woda użytkowa ogrzewana jest grzałką elektryczną zabudowaną w bojlerze
– Drewno opałowe – cena zależy od rodzaju drewna i jego jakości, do porównania przyjęto cenę drewna: 200 zł brutto/m.p., peletu: 900 zł brutto/tonę
– Energia elektryczna – ceny średnie, aktualne na 07.2014: pompa ciepła gruntowa, taryfa G12 (noc/dzień w proporcji 60/40% zużycia energii rocznie); pompa powietrzna, taryfa G11; grzejniki akumulacyjne, taryfa G12 w proporcji noc/dzień: 80/20%

Uwaga. Ceny energii elektrycznej (koszty ogrzewania) zależą w dużym stopniu od sprzedawcy prądu i wyboru taryfy – różnice mogą wynieść od kilkunastu do ponad 1.000 zł/rok. Przykładowo, dla powietrznej pompy ciepła (taryfa G11, zużycie prądu 8.100 kWh/rok), najniższe koszty prądu: 3.500 zł brutto/rok, najwyższe: 5.500 zł brutto/rok. Każdy właściciel domu może wybrać sprzedawcę prądu. Warto więc sprawdzić od kogo najlepiej kupować energię elektryczną. Łatwo można to zrobić kalkulatorem Urzędu Regulacji Energetyki – na stronie: www.maszwybor.ure.gov.pl >>

Koszty ogrzewania domu – ważne wnioski

– Dla przykładowego domu o powierzchni ogrzewanej 160 m², najniższe koszty ogrzewania zapewnia pompa ciepła pobierająca ciepło z gruntu (tzw. solanka/woda), przy maksymalnym komforcie użytkowania (ogrzewanie bezobsługowe), ale przy stosunkowo wysokim koszcie inwestycji.
– Rozpiętość kosztów wynosi ponad 4 razy między najtańszą, a najdroższą formą ogrzewania
– Olej opałowy oraz gaz płynny stanowią paliwa, dla których ceny podlegają znacznym wahaniom. Gaz płynny pozwala zastosować kocioł gazowy, który w razie przestawienia na gaz ziemny (np. późniejsze podłączenie budynku do sieci) można szybko i tanio przezbroić.
– Przyjazną środowisku alternatywą przy braku dostępu do gazu ziemnego są kotły opalane drewnem opałowym. Ich eksploatacja jest tańsza niż kotłów węglowych czy gazowych. Można dodatkowo polecić jako ich uzupełnienie, kolektory słoneczne, aby w okresie letnim wyłączyć kocioł.
– Podobne koszty eksploatacji, przy zdecydowanie wyższym komforcie użytkowania i w zgodzie ze środowiskiem naturalnym, daje zastosowanie w miejsce kotła na węgiel – gazowego kotła kondensacyjnego (gaz ziemny) z kolektorami słonecznymi.
– Węgiel nie jest wcale tanim paliwem, a przy tym należy uwzględnić trudności z dostępnością dobrej jakości paliwa w sezonie grzewczym, wahania cen, niski komfort użytkowania i zanieczyszczenie środowiska naturalnego, a także bliskiego otoczenia (poruszane np. przez użytkowników zabrudzenie komina, dachu).


Autor: redakcja kotly.pl

Instalacja fotowoltaiczna – maksymalne wykorzystanie prądu solarnego

 

Moduły fotowoltaiczne produkują czystą energię elektryczną z promieniowania słonecznego. W zależności od tego jak chcemy ją wykorzystać, wykonywana jest odpowiednia instalacja fotowoltaiczna.

 

 

Najprostsze rozwiązanie to instalacja fotowoltaiczna podłączona do publicznej sieci energetycznej i odprowadzanie do niej całego wyprodukowanego prądu, za co otrzymamy wynagrodzenie. Jednak, najbardziej opłacalne rozwiązanie, to w jak największym stopniu wykorzystanie prądu solarnego na własne potrzeby, czyli do zasilania urządzeń RTV i AGD, do oświetlenia domu, a nawet do jego ogrzewania. Możemy w ten sposób zyskać najwięcej, bo prąd który kupujemy z sieci, jest znacznie droższy od ceny naszego prądu solarnego, który do niej wprowadzamy (sprzedajemy).

Instalacja fotowoltaiczna na potrzeby własne

W przypadku instalacji fotowoltaicznej wykorzystywanej na własne potrzeby (zużycie własne) prąd solarny, który jest zużywany w tym samym momencie, w którym został wyprodukowany (w ciągu dnia) może być również magazynowany, np. w akumulatorach i wykorzystywany w późniejszym czasie (np. wieczorem).

 

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_2_73.jpg Typowy przebieg słonecznego dnia letniego na przykładzie czteroosobowego gospodarstwa domowego z instalacją fotowoltaiczną o mocy elektrycznej 5 kWp. Produkcja FW – prąd wyprodukowany przez instalację fotowoltaiczna (FW, PV) Zużycie – przebieg zużycia energii elektrycznej w ciągu doby Zużycie na potrzeby własne – prąd solarny wykorzystany na pokrycie bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną w budynku.

Typowy przebieg słonecznego dnia letniego na przykładzie czteroosobowego gospodarstwa domowego z instalacją fotowoltaiczną o mocy elektrycznej 5 kWp.
Produkcja FW – prąd wyprodukowany przez instalację fotowoltaiczna (FW, PV)
Zużycie – przebieg zużycia energii elektrycznej w ciągu doby
Zużycie na potrzeby własne – prąd solarny wykorzystany na pokrycie bieżącego zapotrzebowania na energię elektryczną w budynku.

 

Instalacja fotowoltaiczna a zużycie prądu

Zużycie prądu w gospodarstwie domowym zależy w dużej mierze od rozkładu dnia jego mieszkańców, od rodzaju urządzeń elektrycznych, jak również od naszych przyzwyczajeń. Najwięcej prądu solarnego instalacja fotowoltaiczna pozyskuje w ciągu słonecznego dnia – między godziną 12:00 a 15:00 (maksymalnie w przykładzie powyżej 5000 W, czyli 5 kW). Często ilość wyprodukowanego prądu słonecznego nie pokrywa się z zapotrzebowaniem na energię budynku. W takiej sytuacji, nadmiar prądu solarnego możemy odprowadzać do sieci energetycznej. Jednak zanim to nastąpi, warto wykorzystać darmowy prąd ze słońca również do ogrzewania domu i wody użytkowej, do chłodzenia pomieszczeń w lecie i do zasilania wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła (rekuperacja). Koncepcję takiego rozwiązania przedstawia rysunek poniżej.

 

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_3_34.jpg Instalacja fotowoltaiczna z wykorzystaniem prądu solarnego do zasilania urządzeń elektrycznych w budynku, z pompą ciepła do ogrzewania i chłodzenia domu oraz ogrzewania wody użytkowej, z możliwością odsprzedaży nadmiaru prądu solarnego do publicznej sieci energetycznej.

Instalacja fotowoltaiczna z wykorzystaniem prądu solarnego do zasilania urządzeń elektrycznych w budynku, z pompą ciepła do ogrzewania i chłodzenia domu oraz ogrzewania wody użytkowej, z możliwością odsprzedaży nadmiaru prądu solarnego do publicznej sieci energetycznej.

 

Instalacja fotowoltaiczna – współpraca z pompą ciepła

Gdy instalacja fotowoltaiczna dostarcza więcej prądu niż wykorzystują odbiorniki w budynku, automatycznie może załączać się pompa ciepła, która ogrzewa lub chłodzi dom. Jeśli w danym momencie budynek nie potrzebuje ogrzewania, ciepło może być magazynowane w zbiorniku o odpowiedniej pojemności i wykorzystane również w nocy. Kombinacja pompy ciepła Vitocal z instalacją fotowoltaiczną Vitovolt, umożliwia korzystanie z prądu solarnego również innych urządzeń, np. rekuperatora Vitovent 300-F.
Pompy ciepła Vitocal wykorzystują ciepło z gruntu, wody, powietrza atmosferycznego. Niezależnie od rodzaju zastosowanej pompy ciepła, praktycznie każdy budynek możemy wyposażyć w instalację fotowoltaiczną Vitovolt. Dzięki wykorzystaniu darmowej energii elektrycznej rośnie opłacalność stosowania pomp ciepła. A, dzięki zwiększeniu zużycia prądu solarnego na potrzeby własne, wyraźnie wzrasta opłacalność inwestycji w instalację fotowoltaiczną.


Autor: redakcja kolty.pl
 

Czym jest audyt energetyczny budynku?

 

Termomodernizacja budynku to kosztowne przedsięwzięcie. Dla uzyskania pożądanych efektów polegających na zmniejszeniu kosztów ogrzewania budynku, należy przeprowadzić jego szczegółową analizę energetyczną. Dopiero wówczas można przystąpić do działań ograniczających ucieczkę ciepła z budynku i zmniejszających jego zapotrzebowanie na ciepło. Taką analizą jest audyt energetyczny budynku mieszkalnego.

 

 

Audyt energetyczny to ekspertyza określająca zakres oraz parametry techniczne i ekonomiczne prac prowadzących do zmniejszenia zapotrzebowania na ciepło budynku. Umożliwia on dokonanie obiektywnej oceny zasadności przeprowadzanych prac modernizacyjnych i wskazuje najbardziej optymalne rozwiązania, zarówno z punktu widzenia kosztów realizacji, jak również oszczędności energii.
Celem audytu jest zalecenie konkretnych, optymalnych rozwiązań (technicznych, organizacyjnych, formalnych) wraz z określeniem ich opłacalności. Mają one na celu zmniejszenie zapotrzebowania na ciepło budynku i co za tym idzie, zredukowanie kosztów jego ogrzewania. Wykonanie audytu pozwala uchronić inwestora przed nietrafioną modernizacją danego elementu budynku, który w rzeczywistości ma niewielki wpływ na jego efektywność energetyczną. Audyt energetyczny jest też niezbędnym dokumentem w przypadku ubiegania się o dofinansowanie prac modernizacyjnych.

Audyty obejmują wszystkie elementy, instalacje i urządzenia w budynkach związane z zużyciem energii, w tym m.in.:

  • przegrody zewnętrzne (ściany, dachy, stropodachy),
  • okna,
  • instalacje grzewcze,
  • instalacje wentylacyjne,
  • instalacje klimatyzacyjne,
  • instalacje ciepłej wody użytkowej,
  • oświetlenie,
  • zastosowanie wszelkich dostępnych źródeł odnawialnych (kolektory słoneczne, panele fotowoltaiczne, instalacje do spalania biomasy i inne dostępnie lokalnie odnawialne źródła energii).

Kto przeprowadza audyt energetyczny?

Audyt energetyczny powinien być wykonany przez uprawnionego audytora lub doradcę energetycznego. Dokona on oceny użytkowania energii w aktualnym stanie i przygotuje propozycje poprawy tego stanu w sposób najbardziej efektywny ekonomicznie. Audytorami są osoby z wykształceniem technicznym w zakresie energetyki, inżynierii środowiska, budownictwa i innych, które ukończyły kursy szkoleniowe lub studia podyplomowe audytingu energetycznego. Listy audytorów znaleźć można m.in. na stronie internetowej Zrzeszenia Audytorów Energetycznych >>  oraz na stronie Krajowej Agencji Poszanowania Energii >> 

Wstępny audyt energetyczny

Audyt wstępny decyduje o wykonaniu lub nie wykonaniu audytu szczegółowego i może być przeprowadzony na postawie rozmów z inwestorem (właścicielem budynku, zarządcą itp.), oględzin obiektu i przeglądu dokumentacji technicznej.

Audyt wstępny odpowiada m.in. na pytania:

  • Jaki będzie szacunkowy koszt inwestycyjny?
  • Jakich oszczędności energii i kosztów eksploatacyjnych należy oczekiwać?
  • Jaki zakres prac mieści się w granicach możliwości finansowych inwestora?

Po wykonaniu audytu wstępnego inwestor podejmuje decyzję o wykonaniu audytu szczegółowego na podstawie podanej przez audytora wstępnej szacunkowej wielkości kosztów inwestycji i dofinansowania np. w postaci premii termomodernizacyjnej.

Szczegółowy audyt energetyczny

Na tym etapie proponuje się konkretne rozwiązania służące zmniejszeniu strat ciepła w poszczególnych elementach budynku, dobrane w oparciu o szczegółowe analizy i obliczenia.
Za najbardziej uzasadnione uznaje się w pierwszej kolejności ograniczenie strat ciepła z budynku poprzez zapewnienie właściwej izolacyjności przegród zewnętrznych budynku, następnie poszukiwanie możliwości pozyskania energii z odnawialnych źródeł np. energia z kolektorów słonecznych czy pomp ciepła, a w dalszej kolejności możliwości ograniczenia zużycia energii poprzez efektywniejsze wykorzystanie paliw kopalnych, czyli usprawnienie istniejącego systemu grzewczego.

image: /upload/IM24/images/cms_Porady-informacje_2_7d.jpg Rys. 1

Termomodernizacja domu – jakie są potrzeby i oczekiwania Polaków?

 

We wrześniu 2015 r. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej opublikował wyniki badania „Termomodernizacja domów jednorodzinnych w Polsce”. Zgodnie z założeniem w każdym województwie przeprowadzono ok. 75 wywiadów, co dało łącznie 1205 wywiadów z całej Polski. Przedstawiamy kilka interesujących wyników, które wskazują m.in. preferencje Polaków odnośnie modernizacji ich domów. 

 

 

Badania zostały przeprowadzone w dniach 10 – 28 sierpnia 2015 r. wśród osób dorosłych, które mogą podejmować decyzje o przeprowadzeniu inwestycji termomodernizacyjnych w zamieszkiwanym przez nie domu jednorodzinnym. Każdy wywiad był przeprowadzony w innym gospodarstwie domowym (domu jednorodzinnym, czyli domu wolno stojącym, bliźniaku lub szeregowcu). 

Gdzie szukamy informacji o sposobach oszczędzania energii cieplnej w domu?

Wśród przepytywanych osób zdecydowana większość wskazała jako źródło informacji o oszczędzaniu energii cieplnej w domu rodzinę i znajomych (31%) oraz internet (31%). Dla 25% źródłem informacji jest telewizja, a dla 22 % sąsiedzi. 1/3 Polaków w ogóle nie szuka jakichkolwiek informacji na temat oszczędzania energii cieplnej.
Ponad połowa ankietowanych (59%) nie słyszała też o programach, dzięki którym można uzyskać dofinansowanie na termomodernizację domów jednorodzinnych.

Dlaczego chcemy modernizować nasze domy?

Wśród najważniejszych powodów przy podejmowaniu decyzji o wykonywaniu inwestycji zwiększających energooszczędność domu i inwestycji w OZE (odnawialne źródła energii) aż 72% wskazało oszczędność pieniędzy w czasie eksploatacji budynku. Badani często kierują się także możliwością zwiększenia komfortu cieplnego w pomieszczeniach (63%). Dla stosunkowo dużej grupy osób znaczenie ma także możliwość otrzymania dotacji na te cele (40%).

Jakimi inwestycjami w odnawialne źródła energii jesteśmy najbardziej zainteresowani?

Prawie połowa badanych (42%) chętnie zamontowałaby w swoich domach kolektory słoneczne. Mniejszym zainteresowaniem (26%) cieszą się pompy ciepła i nowoczesne kotły na biomasę (13%). Wśród interesujących nas urządzeń znalazły się również ogniwa fotowoltaiczne – 12% badanych byłaby zainteresowana inwestycją w fotowoltaikę.

Aż 64 % badanych ocenia instalacje ogrzewania i przygotowywania ciepłej wody w swoim domu pod kątem oszczędności energii jako dobre, 31% jako dostateczne, a jedynie 6 % jako złe.

Prace modernizacyjne – jakie mamy plany?

Ponad połowa badanych (58%) nie planuje obecnie wykonania żadnych prac termomodernizacyjnych. Wśród tych, którzy takie plany mają najwięcej osób myśli o ociepleniu ścian zewnętrznych (17%), modernizacji instalacji c.o. (15%), ociepleniu dachu (15%), wymianie źródła ciepła (15%) oraz wymianie okien, drzwi (14%).

Osoby, które zadeklarowały chęć przeprowadzenia inwestycji pozwalających podnieść energooszczędność domu wskazały, że wykonane prace będą finansowanie głównie z oszczędności (około 60% odpowiedzi) oraz bieżących dochodów (około 30%). Finansowaniem bankowym zainteresowanych jest również około 30% ankietowanych. Dotacje i dofinansowania to planowane źródło finansowania inwestycji termomodernizacyjnych dla około 20% zainteresowanych.

Znaczna część badanych ma problem z podaniem konkretnych kwot, które planują wydać na przyszłe inwestycje (27%). Najczęściej padała deklaracja dotycząca planowanych wydatków na poziomie 5001-15 000 zł (30% badanych).

Osoby, które wykonywały prace termomodernizacyjne lub planują wykonanie takich prac uważają ze największą przeszkodę aspekt finansowy (47% – brak pieniędzy, 45% – wysokie ceny urządzeń, 41% – wysokie ceny montażu). Prawie 1/3 badanych za przeszkodę uznała także biurokrację.

Źródło: www.nfosigw.gov.pl



 

Proszę czekać ...

Informacja

Zalogowano poprawnie